Ik las ergens iets over het verschil tussen mensen die hun leven horizontaal leiden en zij die verticaal leven en daarmee werd het volgende bedoeld: Als je horizontaal leeft, kijk je bijna altijd vooruit of achteruit: Je laat je leven grotendeels bepalen door gebeurtenissen in het verleden of wat in de toekomst misschien gaat gebeuren. Leef je verticaal, dan wil dat zeggen dat je in het NU bent en dat daar al je aandacht naar uitgaat. Dit principe klinkt eigenlijk heel eenvoudig en is momenteel ook nog eens helemaal ‘hip’ (het wordt ook wel mindfulness genoemd). Toch is het voor de meeste mensen niet zo gemakkelijk. En dat is jammer.

Keer op keer valt me tijdens de gesprekken met mensen die bij mij komen op dat hun ‘problemen’ vaak te maken hebben met nare ervaringen uit het verleden die ze nog niet (helemaal) achter zich hebben kunnen laten. Die nare ervaringen kunnen echt van alles zijn. Soms kun je je er als buitenstaander heel goed iets bij voorstellen, bijvoorbeeld wanneer iemand een keer is overvallen en zich vanaf dat moment niet meer veilig voelt op straat of in het donker.

Maar vaker gaat het om dingen die in iemands hoofd een eigen leven zijn gaan leiden en waar de buitenwereld geen weet van heeft. Bijvoorbeeld een steeds terugkerend gevoel van faalangst of onzekerheid of iets anders dat misschien zelfs wel terugvoert naar je kindertijd, bijvoorbeeld toen je verteld werd dat je iets niet helemaal goed had gedaan.

Als je zo’n naar gevoel probeert te verklaren of uit te leggen, wil je omgeving je soms juist moed inspreken of aangeven dat je niet zo onzeker hoeft te zijn. Hoe goed bedoeld ook, vaak ga je je daarvan jammer genoeg niet beter voelen. De kans is zelfs groot dat je je juist onbegrepen of niet serieus genomen voelt.

Het vervelende van nare gebeurtenissen die je nog steeds dwarszitten is dat je ze onbewust meeneemt en projecteert op de toekomst. Je maakt je op basis van je nare ervaringen een negatieve voorstelling van wat er kan gaan gebeuren in de toekomst of je bedenkt wat er allemaal mis kan gaan: ‘Straks word ik weer lastiggevallen’ of: ‘Toen is het zus en zo gelopen, dus het zal nu ook wel weer zo gaan’ of: ‘Ik voel me nu eenmaal altijd onzeker, dus ik zal dat en dat ook wel verprutsen.’

Wanneer je voortdurend je aandacht op een negatieve manier richt op wat geweest is of op wat er voor naars zou kunnen gebeuren, dan kun je nooit genieten van het NU. Terwijl je altijd alleen maar NU leeft. Niet gisteren en ook (nog) niet morgen.

In de praktijk hebben mensen vaak al genoeg aan twee of drie handvatten om hun leven ‘verticaler’ te gaan leven en dus meer te genieten van het huidige moment. Waar heb ik het dan over?

Ten eerste is het mogelijk ervoor te zorgen dat je verleden niet langer meer als een last op je schouders drukt. Wat voorbij is, is voorbij. Of het nu iets relatief kleins of onbenulligs was of een behoorlijk traumatische ervaring, je kunt echt eenvoudig leren hoe je dit achter je laat.

Ten tweede kun je leren hoe je moet stoppen met je te veel zorgen maken en hoe je juist meer vertrouwen krijgt in de toekomst. Door te bouwen aan meer (zelf)vertrouwen merk je hoe dit je allerlei nieuwe perspectieven biedt.

Tenslotte is het mogelijk om je ook zonder speciale reden gewoon goed te voelen. Zelfs als je misschien iets moet doen wat niet bepaald je hobby is: je kunt leren dit met (enig) plezier te doen, zodat je het sneller kunt afronden en verder kunt gaan met de echt leuke dingen in je leven.

Wil je leren hoe je meer kunt genieten van dit moment, van NU dus? Neem dan NU contact met me op voor meer informatie of een afspraak.