Depressie... praten blijkt beter dan pillen
Gisteravond viel ik middenin een boeiende aflevering van Zembla. 'Huisartsen schrijven te snel antidepressiva voor', zegt hoogleraar Ivan Wolffers in deze uitzending.
Met 1 miljoen Nederlanders aan de antidepressiva verbaast die opmerking mij totaal niet. Wat blijkt? Pillen tegen depressie zijn in veel gevallen helemaal niet nodig. Wetenschappelijk staat vast dat antidepressiva vaak eigenlijk alleen werken in de hele zware gevallen.
Bij mensen met een lichte of matige vorm van depressie, zijn placebo's vaak net zo effectief. Ook een goed gesprek helpt. Tenslotte gaat een depressie in veel gevallen ook vanzelf over.
In de uitzending lichten twee patiënten hun ervaringen met antidepressiva toe. Zij vertellen hoe zij door het medicijngebruik in een nog diepere depressie terechtkwamen. Gezien het aantal bijwerkingen, zijn het bovendien verre van onschuldige pilletjes.
Veel mensen denken dat een depressie veroorzaakt wordt door een tekort aan serotonine in de hersenen. Professor David Healy van de universiteit van Cardiff, die ook bij Zembla te gast was, zegt dat die aanname niet klopt. Volgens Healy geloven veel mensen het serotonineverhaal door marketinginspanningen van de farmaceutische industrie. "Want dan is de oplossing voor depressies opeens een pil." En pillen verkopen, daar is de farmaceutische industrie natuurlijk heel goed in.
Ik vraag me dan af: 'Wie maakt zich dan druk om het belang van de (depressieve) patiënt?
Zonnige groet,
Het is gemakkelijk om te zeggen dat die serotenine flauwekul is om in te nemen. Dus geen Paroxetine. Ik gebruik het al vanaf 1994 en het is zo ongeveer het enige wat mij helpt. Nu zit ik weer midden in een depressie. Wat is dan een andere optie om het schip weer vlot te trekken? Wachten tot de bui weer overdrijft?
Hallo Rinolesco,
Ik wil niet zeggen dat ik vind dat men nooit medicijnen moet slikken, in sommige gevallen werkt het wel, of zwakt het in ieder geval de nare symptomen af. Aan de andere kant vind ik wel dat je zeker niet te licht moet grijpen naar middelen waarvan niet bekend is wat ze verder allemaal met je kunnen doen (negatieve bijverschijnselen).
Ben eigenlijk wel benieuwd of je zelf ook andere manieren hebt geprobeerd om van depressieve gevoelens af te komen en zo ja welke. Ik denkdat veel mensen die nu medicijnen slikken erg gebaat kunnen zijn bij het rechtstreeks beinvloeden van hun brein door bepaalde eenvoudig aan te leren technieken en trance-inductie. De rol van het onbewuste op onze emoties is erg groot en kan heel effectief beinvloed worden waardoor positieve veranderingen veroorzaakt kunnen worden. Wachten tot de bui weer overdrijft moet toch wel een heel machteloos gevoel geven, lijkt me?
Beste Astrid,
Als je 71 jaar bent zoals ik weet je inmiddels wanneer de depressie sluimert en tot volle hevigheid toeslaat. Dat is nu gebeurd. Ik ben erg moe en ik kom 's morgens niet meer uit mijn slaap. Als ik opsta verheug ik me alweer op het middagdutje. Ja ik zoek afleiding en lees en fiets als het kan. Luister naar muziek etc. Door hevige rugpijn (chronisch) heb ik aanzienlijke beperkingen. Slapen is mijn grootste hobby al is dat niet gezellig voor mijn vrouw. Ik verzet me dus wel, maar het is en blijft een hevig gevecht hoor. Sorry dat ik zo laat reageerde maar ik was deze website glad uit het oog verloren. Je mag me gerust ook direct mailen als je nog een goede raad hebt.
Groetjes
Rinus
